گفته می شود، روزانه بیش از یک‌هزار تا یک‌هزار و ۱۰۰ بیمار برای دریافت خدمات درمانی به این شفاخانه مراجعه می‌کنند؛ در حالی که این مرکز تنها ۱۵۰ بستر دارد.
بسم‌الله همدرد، رئیس شفاخانه ولایتی پکتیکا، گفته است که روزانه بین ۱۵ تا ۳۰ عملیات جراحی بزرگ در این مرکز انجام می‌شود و هر شب نیز حدود ۲۰ ولادت صورت می‌گیرد.
شماری از خانواده‌های بیماران گفته‌اند که به دلیل نبود داکتران متخصص، دوا و تجهیزات لازم، ناچار می‌شوند بیماران خود را برای تداوی به ولایت پکتیا یا کابل انتقال دهند.
مسئولان صحی پکتیکا نیز کمبود ظرفیت این شفاخانه را تأیید کرده و گفته‌اند که برای افزایش ظرفیت آن از ۱۵۰ به ۲۰۰ بستر و ساخت ساختمان جدید برنامه‌ریزی شده است.
محرومیت زنان از آموزش؛ یکی از عوامل تشدید کمبود نیروی صحی
در کنار کمبود امکانات و نیروی متخصص، محدودیت‌های آموزشی علیه زنان نیز نگرانی‌ها درباره آینده نظام صحی افغانستان را افزایش داده است.
پس از ممنوعیت آموزش دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم و بسته‌شدن مراکز آموزش طبی به روی زنان، روند تربیه داکتران، نرس‌ها، قابله‌ها و دیگر کارمندان صحی زن با محدودیت جدی روبه‌رو شده است.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در گزارشی در اپریل ۲۰۲۶ هشدار داده بود که افغانستان ممکن است تا سال ۲۰۳۰ حدود پنج‌هزار و ۴۰۰ کارمند صحی زن را از دست بدهد.
کارشناسان صحی تأکید می‌کنند که کمبود کارمندان صحی زن، به‌ویژه در مناطق دورافتاده، دسترسی زنان و کودکان به خدمات درمانی و مراقبت‌های مادر و کودک را دشوارتر می‌سازد.
