کریستیانو رونالدو، کاپیتان پیشین تیم ملی پرتگال، با اعلام رسمی بازنشستگی از فوتبال ملی، به بیش از دو دهه حضور در پیراهن کشورش پایان داد. تصمیمی که بار دیگر توجه رسانه‌ها و علاقه‌مندان فوتبال را به مقایسه مسیر حرفه‌ای او با لیونل مسی، رقیب تاریخی‌اش، جلب کرده است.
این دو بازیکن برای نزدیک به دو دهه در مرکز فوتبال جهان قرار داشتند و رقابت آن‌ها نه‌تنها رکوردها و افتخارات فردی، بلکه تاریخ فوتبال معاصر را تحت تأثیر قرار داد.
رونالدو؛ پایان یک دوران پرافتخار با پرتگال
کریستیانو رونالدو در ۴۱ سالگی تصمیم گرفت به حضور خود در تیم ملی پرتگال پایان دهد. او در طول ۲۳ سال حضور در این تیم، ۲۳۴ مسابقه انجام داد و ۱۴۶ گل به ثمر رساند؛ آماری که او را در صدر جدول بهترین گل‌زنان تاریخ فوتبال ملی مردان قرار می‌دهد.
رونالدو نقش مهمی در موفقیت‌های تاریخی پرتگال داشت. قهرمانی در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا در سال ۲۰۱۶ و کسب دو عنوان قهرمانی لیگ ملت‌های اروپا، از مهم‌ترین دستاوردهای او با تیم ملی کشورش به شمار می‌روند.
او همچنین در شش دوره جام جهانی حضور یافت و به نخستین بازیکنی تبدیل شد که در شش دوره مختلف این رقابت‌ها موفق به گل‌زنی شده است.
با این حال، پایان دوران ملی رونالدو برخلاف بسیاری از خداحافظی‌های باشکوه ورزشی، با حاشیه‌هایی همراه شد.
اختلاف با ژرژه ژسوس، سرمربی پرتگال، درباره نقش او در ترکیب تیم ملی و اتفاقات مربوط به اردوی این تیم، فضای پرتنشی ایجاد کرد. رونالدو پس از ترک اردوی تیم ملی، از سرمربی خواسته بود درباره اختلافات پیش‌آمده توضیح دهد. فدراسیون فوتبال پرتگال نیز او را با جریمه و محرومیت روبه‌رو کرد.
در نهایت، رونالدو با انتشار پیامی تصویری، پایان دوران حضور خود در تیم ملی را اعلام کرد.
مسی؛ خداحافظی پس از تحقق بزرگ‌ترین رؤیا
لیونل مسی، کاپیتان پیشین تیم ملی آرژانتین، نیز پس از ۲۱ سال حضور در این تیم، به دوران ملی خود پایان داد.
مسی در ۲۰۸ مسابقه ملی، ۱۲۶ گل به ثمر رساند و به بهترین گل‌زن تاریخ تیم ملی آرژانتین تبدیل شد.
مسیر او با پیراهن آرژانتین همیشه هموار نبود. شکست در فینال جام جهانی ۲۰۱۴ و ناکامی در دو فینال پیاپی کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، انتقادهای زیادی را متوجه او کرد. حتی پس از شکست در فینال کوپا آمریکا ۲۰۱۶، برای مدتی از تیم ملی کناره‌گیری کرد؛ اما بار دیگر به میدان بازگشت.
بازگشت مسی به تیم ملی با فصل تازه‌ای از موفقیت همراه شد.
او با آرژانتین قهرمان کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ شد و سرانجام با پیروزی در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، مهم‌ترین افتخار دوران ورزشی خود را به دست آورد.
مسی همچنین در جام جهانی ۲۰۲۶ تا فینال رقابت‌ها پیش رفت؛ هرچند آرژانتین در دیدار نهایی برابر اسپانیا شکست خورد.
خداحافظی او از تیم ملی با استقبال و قدردانی گسترده هواداران آرژانتین همراه شد؛ پایانی متفاوت برای بازیکنی که سال‌ها رؤیای قهرمانی جهان را دنبال کرده بود.
نیمار؛ پایان حضور یکی دیگر از ستارگان نسل طلایی
نیمار، ستاره فوتبال برزیل نیز در شمار بازیکنانی قرار دارد که در سال ۲۰۲۶ به دوران حضور خود در تیم ملی پایان داده‌اند.
او در سال‌های حضورش در تیم ملی برزیل، یکی از چهره‌های اصلی فوتبال این کشور بود و با مهارت فردی، تکنیک و توانایی گل‌زنی خود، جایگاه ویژه‌ای در میان هواداران فوتبال به دست آورد.
نیمار در کنار رونالدو و مسی، بخشی از نسلی بود که فوتبال جهان را برای سال‌ها تحت تأثیر قرار داد.
دو مسیر متفاوت برای پایان یک رقابت تاریخی
یکی از نکات جالب در پایان دوران ملی رونالدو و مسی، تفاوت شرایط خداحافظی آن‌هاست.
مسی پس از کسب مهم‌ترین افتخارات ملی، از جمله قهرمانی جام جهانی، با استقبال و تجلیل هواداران آرژانتین از صحنه فوتبال ملی کنار رفت.
در مقابل، پایان دوران ملی رونالدو با اختلافات داخلی و حاشیه‌های مربوط به رابطه او با سرمربی پرتگال همراه بود.
این تفاوت، بار دیگر توجه رسانه‌ها را به مقایسه دو اسطوره فوتبال جهان جلب کرده است.
در دوران اوج این رقابت، مسی هشت بار برنده توپ طلای فوتبال جهان شد و رونالدو پنج بار این جایزه را به دست آورد. در مقابل، رونالدو با کسب عناوین متعدد لیگ قهرمانان اروپا، یکی از موفق‌ترین بازیکنان تاریخ این رقابت‌ها محسوب می‌شود.
پایان فوتبال ملی؛ اما نه پایان دوران بازیگری
بازنشستگی از تیم‌های ملی به معنای پایان فعالیت حرفه‌ای این بازیکنان نیست.
رونالدو همچنان در باشگاه النصر عربستان به فوتبال ادامه می‌دهد و مسی نیز پیراهن اینتر میامی امریکا را بر تن دارد. نیمار هم در فوتبال باشگاهی برزیل و با تیم سانتوس به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
برای رونالدو، رسیدن به رکورد هزار گل در دوران حرفه‌ای یکی از اهداف مهم باقی‌مانده است؛ هدفی که می‌تواند فصل دیگری از رکوردشکنی‌های او باشد.
میراثی که در تاریخ فوتبال باقی می‌ماند
رونالدو، مسی و نیمار تنها بازیکنان موفق یک نسل نبودند؛ آن‌ها چهره‌هایی بودند که میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان به فوتبال علاقه‌مند کردند.
رقابت تاریخی رونالدو و مسی، بحث‌های بی‌پایانی درباره بهترین بازیکن تاریخ فوتبال ایجاد کرد و استانداردهای تازه‌ای در گل‌زنی، استمرار، عملکرد فردی و موفقیت‌های تیمی به وجود آورد.
اکنون با پایان دوران حضور این ستارگان در تیم‌های ملی، فوتبال جهان وارد مرحله تازه‌ای می‌شود؛ مرحله‌ای که نسل جدید بازیکنان باید مسئولیت پر کردن جای خالی اسطوره‌هایی را بر عهده بگیرند که نامشان برای همیشه در تاریخ این ورزش ثبت شده است.
شاید در آینده ستارگان بزرگ دیگری ظهور کنند، اما تکرار رقابت، تأثیرگذاری و استمرار رونالدو و مسی در فوتبال جهان کار آسانی نخواهد بود.
