به گزارش نوا میدیا، این دادخواست که برای جمع‌آوری امضا به‌صورت آنلاین راه‌اندازی شده، خواستار اقدام فوری برای محافظت و حمایت از هزاره‌ها در افغانستان است.
فعالان این کارزار از سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر این سازمان، دولت‌ها و پارلمان‌های ملی، نهادهای صلاحیت‌دار عدالت بین‌المللی و سازمان‌های مدافع حقوق بشر در سراسر جهان خواسته‌اند که برای محفاظت از جان انسان‌ها نباید تا پایان تحقیقات حقوقی صبر کنند.
امضاکنندگان این دادخواست، از جامعه‌ی جهانی خواسته‌اند که برای «حفاظت از جان مردم هزاره، توقف جنایات، جلوگیری از کوچ اجباری، تأمین عدالت و بررسی و به‌رسمیت‌شناسی حقوقی نسل‌کشی هزاره‌ها» اقدامات فوری، هماهنگ و مؤثر اتخاذ کند.
فعالان این کارزار گفته‌اند که مردم هزاره در بیش از یک قرن گذشته «دوره‌های متعددی از کشتار، سرکوب، آوارگی اجباری، سلب مالکیت، تبعیض ساختاری و محرومیت از حقوق اساسی» را تجربه کرده‌اند.
در این دادخواست آمده که فجایع دوران عبدالرحمان‌خان در اواخر قرن نوزدهم، آغاز رنج و سرکوب هزاره‌ها بود و در دهه‌های بعد نیز خشونت‌های هدفمند، حملات مرگ‌بار علیه غیرنظامیان و تبعیض‌های مبتنی بر هویت قومی و مذهبی، امنیت و حقوق بنیادین این جامعه را با تهدیدهای جدی مواجه ساخته است.
امضاکنندگان دادخواست گفته‌اند که در سال‌های اخیر، حملات مرگ‌باری در مکاتب، مراکز آموزشی، مساجد، مراکز فرهنگی و مناطق مسکونی هزاره‌ها رخ داده که ضرورت حفاظت مؤثر از این جامعه را آشکار ساخته است.
به‌گفته‌ی آنان، هم‌زمان، گزارش‌هایی مربوط به «کوچ اجباری، تصرف و مصادره‌ی زمین‌ها، محرومیت‌های ساختاری و محدودیت حقوق اساسی» نگرانی‌های جدی را درباره‌ی امنیت، حق سکونت، مالکیت و آینده‌ی جامعه‌ی هزاره ایجاد کرده است.
این دادخواست تأکید می‌کند که زنان و دختران هزاره با توجه به «خطرهای ناشی از تبعیض قومی و مذهبی و محدودیت‌های جنسیتی»، به حمایت ویژه نیاز دارند.
امضاکنندگان دادخواست از جامعه‌ی جهانی خواسته‌‎اند که برای «جلوگیری از کوچ اجباری هزاره‌ها، اخراج غیرقانونی آنان از محل سکونت، تصرف زمین‌ها و سلب مالکیت» اقدامات فوری و مؤثر اتخاذ کند.